Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İnsanlığa neydi kastın
Meleklerdi senin dostun
Kibirlenip haddi aştın
İblis oldun sen azazil

Yurt olmuştu sana cennet

Böyle kulluk olur mu; aziz dostum bu ne hal?
Kâfir gibi yaşayıp, mü’min olmak pek muhal!
Hakikaten bir dindar, olmak ise hedefin;
Son Nebiyi kendine, her hususta model al!

Bakar’a bak Bakar’a!
Yapar güya(!) makara
Bak melun’un yüzüne;
Kalbi gibi kapkara!

Öküz ondan akıllı!

Aşka döndü, hac hasreti,
Ak sevdayla, yanar içim!
Hep umarım, inayeti,
Bin iştahla, ona açım.

Doya doya, yapsam tavaf,

Nerden çıktın, ey sevgi?
Bela oldun başlara!
Duyamazsın bir evki,
Dalmasın bu işlere!

Sanki habis bir ursun,

Tersyüz olmuş manalar, aşk(!) diyorlar şehvete
Sevgi, sevda bahane; tüm iştiyak çiğ ete!
Muhabbete layık şey; güzel ahlaktır dostlar!
Boy, pos, endam ve fizik; değmez bunca kamete.

Kimse sormaz maşuka; “nedir” diye meziyet?

Elbette ki pek fazla, son Resulü anmalı
Her andıkça o nurdan, yeni şeyler almalı!
Anmaktan çok anlamak olmalıdır gayemiz;
Her hususta o bize, tek numune olmalı!

Arenamı mezraamı, ne dünyanın mahiyeti!
Bir meşhermi mezbahamı, Varmı acep hasiyeti?
Felsefeler farklı farklı, kimi han der kimi gam der!
Kimisine olmuş batak, boğmuş onu masiyeti!

Bir çöl olmuş kimisine, deli gibi gezer onda!

Değişti artık devir, ters yüz oldu değerler!
Dosdoğru hakikati, yorumlarla eğerler.
Kitap yüklü merkebe, atlar boyun eğerler
Gaflet galip eksere, düzeltmeye az çaba!

Düşmüş kelam ayağa, başı oynar ayaklar!

Kişi dostun dinindendir arkadaş
Hangi dinden tercih ettin sen dostu
Kardeş olmaz moda kulu markadaş
Bence sana elzem ancak din dostu

Dinin haksa hakperestle ol refik