Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Ehl-i tuğyan kudurdu; ne had bilir ne hudut!
İlan-ı isyan ile hakka kafa tutarlar!
Set çekmeye densize; imkânımız çok mahdut,
Sınırsız (!) hürriyetle; dine çamur atarlar!

Çiğneniyor hukuklar; çekinmeden aleni!

Emin Olma Azabından Allah’ın!

Gafur ve de Kahhar iken yaratan
Emin olma, gazabından Allah’ın!
İsyan iken, işlediğin her hatan

En akıllı insan kim, sorsam cevap ne sahi?
Kahir ekser diyecek; elbette ki, o, dahi!

Kimileri diyecek; çok mal yığan akildir(!)
Görünüşte bu cevap, elbet epey makuldür.

Var iken başında, en azim bela;
Kaygısız yaşarsın(!) pürneşe hala.
Dumura uğramış; akıl ve duygu!
Uyarmaz kalbini, okunan sala!

Gafletin bu tarzı; alamet şerre!

Hoş geldin dünyamıza, şeref verdin ey aziz!
Melek kadar masumsun, lakin zayıf ve aciz.
O kadar nahifsin ki; korkarsın pirelerden!
Sinek bile vızlasa, eder seni o, taciz!

Onca nimet var ama dişin yok ki yiyesin,

Gençlik biter kırklarda, olur insan ihtiyar
Çoğu olur bedbaht kul, azı olur bahtiyar!
Ey ihtiyar bedbahtlar, güvenmeyin dünyaya!
Baki değil fanidir, taptığınız şu diyar!

Geri gelmez o yıllar, tüm çabalar boşuna!

Yeryüzünde gezerler; milyarlarca âdemler!
Pek çokları sadece; benzer ins’e sureten!
Bir kısmıda maymuna; ”ilk atam ve dedem” der(!)
Benzer onlar yaşamda; bir hayvana sireten!

Şeklen insan tonlarla; krakterde kayıp çok!

Başında varken, devasa bela
Ufacık derdine, ağlarsın hala!

Musibet değildir, bedene gelen!
En büyük musibet; bil, dine gelen!

Sığışmıyor dünyaya, bir beşerin emeli
Bina etse üstüne, yok ki, arzın temeli!
Gayesine ermeden, yazgı durur önüne,
Yarı yola varmadan, suya düşer ameli?

Hedefine giderken, çıkar binler engeller,

Lütfedene Et Şükür!

Gayet çokken, şükür için vesile
Ne yazık ki, pek gelmiyor husule