Deli..! diyorlar bana, Nuh ‘a da demişlerdi. Dağların arasında inşa etti bir Gemi.
İsyan ediyordu O, putlara, Krallara. Kula kulluk etmeyin, diyordu insanlara.
Boşaldı çanak, çanak, Gökyüzünden Yağmurlar. Saltanatı yok etti, balçıklar ve çamurlar.
Hain..! Diyorlar Ona, genç bir yiğit İbrahim. Siyah baltasıyla devirdi İlahları.
On binlerce insanlık döküldü sokaklara. Hürriyet sancağıydı attılar Ateşlere.
Yeryüzü ve kainat lanet etti o anda. Boyunduruk altında var olan Köpeklere.!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta