Deli..! diyorlar bana, Nuh ‘a da demişlerdi. Dağların arasında inşa etti bir Gemi.
İsyan ediyordu O, putlara, Krallara. Kula kulluk etmeyin, diyordu insanlara.
Boşaldı çanak, çanak, Gökyüzünden Yağmurlar. Saltanatı yok etti, balçıklar ve çamurlar.
Hain..! Diyorlar Ona, genç bir yiğit İbrahim. Siyah baltasıyla devirdi İlahları.
On binlerce insanlık döküldü sokaklara. Hürriyet sancağıydı attılar Ateşlere.
Yeryüzü ve kainat lanet etti o anda. Boyunduruk altında var olan Köpeklere.!
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta