Yaşam karmaşasında,
bir çığlık.
Benim mi!
benim sedam mı?
Elimden olmadan,
bağırıyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bazen bazı kişilerle kendimizi mukayese ederiz.Üstadımız da mukayesesini yapmış.Ama birazda kendine haksızlık etmiş.Kaleminize sağlık.
Baktım bendekilere,
hiç biri uyuşmuyor.
Öteleniyor her bir yana.
Varlarla debeleniyorum habire.
Dellendiğimde,
bende bir çığlik.
İşte o zaman,
elimde olmadan...
KUTLARIM BAYRAM BEY. GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM. SAYGILAR...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta