ÇIĞLIKLARIM BOĞULDU
Binlerce şiir yazdım, binlerce çağrı yaptım,
Ahıma, figanıma, gözyaşlarımı kattım.
Hiç ayırım yapmadan, herkesi eşit tuttum,
Çığlıklarım boğuldu, boğulur gırtlağında.
Üretmeden tüketen, müsrif bir toplum olduk,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Değerli dost, yüreğine kalemine sağlık...
Ama karamsarlığınıza katılmıyorum. ne demişti Nazım Hikmet. 'Yeterki kararmasın sol memenin altındaki cevehir'.Daha dün Çanakkalede. Anadolu'da ümüğümüzü sıkan o emperyalist parmakları kırmadıkmı?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta