Nice dostlukların bitmiş,
Yakılmışsa yazdığın aşk kitapları
Bir vebalının dokunulmazlığı gibi yaşıyorsan hayatı
Uzun zamandır
Ve bir aşkın kanatan ve kanayan yalnızlığı
Aklının rahmine çığ gibi düşen acılarla yanıyorsa
O bizi yenileyen, ışıtan zaman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta