Depresyon Şiiri - İkrâ Hirâ

Beni de duyamazsın sağırsın
Beni de anlamazsın hissizsin
Hiç ağlamadın mı çaresizce
Hiç sevmedin ki kaşlılıksız ömründe

Hiç yasaklanmadın yasasızca hadsizce
İstediğini konuştun naralar attın yasaksızca
Koşulsuz her yere girip çıktın kısıtsızca
Empati nedir biliebilir misin onurluca

Sevip sevilmemek nedir bilir misin
Anne ve baba da olamadin ki
İnsanda olmadın ki kalbin katran kalpli
Bir kelebeğin kannatlanıp uçuşunu

Bir gülün açışını kokusunu
Bir tırtılın kozasından çıkışını
Bir çocuğun yüzündeki sevinci
Bir annenin öpüşüp sarılışını

Bir kadının tutkululu bakışını
Gökyüzendeki kuşların çırpınışını
Hayatın koşuşturmasında sağır ve körsün
Kalbine kilit vurulmuş gözlerinde perde

Kıyılarda oturup nargile içip elitlerde dolaştın
Dünyayı da ebedi sandın sımsıkı tutundun
Sen insancıklarla yaşadın onlar yalılarda yaşar
Sen elitlerle birlikte nara attın, halkı yok saydın
Sen olamazsın,empati yoksunu özene dönene dek !