Ve avaz avaza bağıran ama kimsenin duymadığı bir çığlıktı haykırışlarımız.Haykırışlar bazen rüzgarda savrulan yaprak gibi titretsede içimizi sadece bakarız kendimize ağacın dökülen yaprağa çaresizce baktığı gibi...
Toprağın kendisine gölge yaptığı sevgilisiyle kucaklaşmasını kıskanmasıydı aslında ağacın çaresiz bakışı...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta