Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
tefekküre davet eden duygular
eyvallah...
Yol fısıltılarıyla örülü bir aşk yolculuğunda tiz düşler dökülür ruhumuzdan, albenisi mutluluk olan, bakışı umut olan ve dumur dumur ağrılarla bile olsa bizi renkten renge sokan bu hayal imparatorluğunda en asil çığlığımızdır aşk ve biz o çığlıkta insan olduğumuzu duyarız... Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta