1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Geceler öksüz doğuyor gel ki
Tüllenen gurup içinden erken
Üstümde eğreti duruyor bil ki
YalnızlıkTanrı ya mahsusken.
Sessiz bir çığlık var şimdi
Yüreğimden boşluğa yayılan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yalnızlık, insan da zor bazan de ihtiyaç...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta