07.11.2005 Hatay/İskenderun
Gözyaşlarım, sessizce yanaklarımdan süzülürken,
İçimdeki fırtınaların çığlıklarını duyuyordum.
Gözlerimdeki ışık, yavaş yavaş soluyordu,
Umutlarım, umutsuzluğa boğuluyordu.
Hayallerim kırılmış, umutlarım solmuştu,
Duygularım bir labirentte kaybolmuştu.
Kalbimdeki acı, zamanla derinleşen bir yara,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta