Elbisemi etraflıca savuran ve sancılar doğurtan
Kalbim sızlıyor bu sefer çarpmalarınızdan
İnsan daldı mı unutuyor her bir şeyi
Ne hissediyor soğuğu, ne rüzgarın sesini
Bir ömür devriliyor, yüksek ve çığırtkan
Göğsümde bir seyreltiyi ellerimle ovuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta