Hasretten muzdarip, gönül gâmlanır,
Nerdesin vefâsız? Ciğerim pişti!
Ses versen sesime, başım şenlenir,
Feryâd-ı figânım Felekler aştı!
Âhım parçaladı, kül oldu taşlar,
Düştüğü her yeri kavurdu yaşlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta