zaman sus, pus olmuş
her taraf yalnızlık
çıktığım gurbet elin
kaygıları zamansız
bir hasretlik vuruyor
Perde çektim gözlerime
Kötülüğün ışığını geçirmesin diye
İyilik gelirse açarım yine
Nasılsa perdenin aklı bende...
Sen dünyanın bir ucunda
Bana kalsa baş ucumda
Dönüyorsun boşluğunda
Tutuyorum kollarımda
Aşk görünmez bir perde
Yıllar sensiz geçmiyor
Yollar sensiz çekilmiyor
Hayat sensiz sevilmiyor
Sensiz çayım bile zevk vermiyor
Umutluyum yarınlardan
Sana uzanan yollardan
Özlem taşan bu yıllardan
Umutluyum umutluyum
Çağlayan ırmaklardan
Bırak giden gitsin üzülme
Sen kendine bak gönlünce
Hayat yaşam doludur bilince
Gül geç herşey bitince
İnce, hassas duyguların geçirgenliğinde olmalı vicdan Vicdan, yürekte taşınırken aklın bir köşesinde her daim bulunmalı.
Ortalık bir yere koyma sakın!
Bir süs eşyası gibi oynarlar
Sana bir dokunabilseydim
Bedenim mutluluktan göklere uçardı
Seni bir kez görebilseydim
Gözlerim parıltılarla dolardı
Ellerini bir kez tutabilseydim
Kalbim heyecandan çarpardı
Sinemde bir yara vardır
Dermanı tek O yardadır
Onun gül yüzü olmasa
Sanki evren ahuzardır
Kenetlenir sanki dünya
Bir doğsun istiyorum içime güneş
İçimdeki soğuk rüzgâr dışarı çıksın
Savrulsun uçuşan kül rengi tozlar
Yaşamak, doğumdan da zor olmasın
Türkülerin canı yanmasın! Sevdalansın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!