“Munzur ve Pülümür”
Bir yanda Munzur, dağ gibi suskun,
Bir yanda Pülümür, asi bir çocuk gibi akar durur.
İkisinde de sen varsın,
İkisinde de yüreğimin yankısı kurur.
İyi bir insan, kolay kolay incinmez,
Sabırla taşır kalbindeki yaraları.
Ama dokunuldu mu en derinine,
Öfkesi dağ gibi çöker, ağır olur.
Sessizliğinde saklıdır fırtına,
Pülümür’de Kalbim Kaldı
– DjDersimliKız’a ithafen
Dağların göğsünde uyanır sabah,
Pülümür sessizce fısıldar adımı,
Sularında akıyor çocukluğum hâlâ,
Bilsen…
Nasıl özlemişim
Pülümür’ün suyunu,
Akışını…
Çocukluğumun serin çığlığını
Taşlara çarpa çarpa getiren
Sana Baktıkça Güzelleştim
Sana baktıkça güzelleştim,
Çocuk oldum…
Munzur kıyısında çıplak ayakla koştum,
Avuçlarıma su doldurup gökyüzüne serptim.
Seni Sana Bıraktım
— Dersimlikız
Seni sana bıraktım…
Vicdanınla baş başa,
Ne ben karışırım artık içindeki yankıya,
Dünyanın en kötü hissi nedir, diye sorsalar,
Ne bir yara, ne bir ihanet, ne de uzak kalan bahar…
Çığlık atacak kadar dolup,
Sessiz kalacak kadar çaresiz olmaktır, derim.
Sevginin Rüzgârı – DersimliKiz
Munzur’un suyunda gördüm seni,
Bir damla değil, koca bir denizdin.
Kalbime dokundun usulca,
Ve içimde yeniden bahar yeşerdi.
Sey Riza
Dersimlikiz yazmış
Bir asır geçti,
Ama senin sesin hâlâ yankılanır dağlarda,
“Ben teslim olmadım size, siz de bana olmayın”
Şu Dersim’in yolu vardı,
Dağlara, yüreğime uzardı.
Her taşında bir ah saklı,
Her virajda bir yarım kaldı.
Pülümür ağlardı geceyle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!