toprağın yağmuru,
ordan gönlümü dövdüğü bir gecede,
satırların arasında çıkıverdin,
yoksun aslında
kokun toprak gibi uzak ve doyulmaz rügarlarla.
hüznün, gizemin, utancına sebepti!
endişelerin umut törpüsü.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta