Çiğde Şiiri - Ayşe Uçar

beklerken kuşları
doğurgan sis bulutlarını inletir gece
yaraya dokunan bir çiğdeyi keser hüzün
çatlar tohum

sökülen bir çivinin oyuğundan damlar
gözyaşı

yumsam gözkapaklarımı
rüyanın içinden rüya yürür gözlerime
ay masalını anlatır gece
saçlarıma

beklerken kuşları
uyur içimde geçmişin moraran ayak izleri
ölü doğar her aşk filizlendiği
yerden

güvendiğim
inandığım her şeyse boşa düşer
usumda şaşkınlık yaratır
her bahane

zamansız sızıların
bayrağının önünde diz kırar umutların kırıkhan kapısı
çıplak düşler palazlanır tükenen ömrün çökkün ayaklarında
her gidenin gün gün izi
silinir

beklerken kuşları
takvimlerden rüzgârsız savrulur ölü yapraklar

yürürüm
apartmanlar boyu tekinsiz sokakların arasında
hiçbir kanamama ilaç değil temkinli yürümek
her seferinde kelepir hezimetlerin
buruntu mührü kalır
dudağımda

sokaklar ve ağaçlar
usul usul dokunurken yaşamın marazlı kollarına
zaman eninde sonunda göbeğine doğan
herkese ihanet eder

sayrılık sıçratan hikayeler anlatır yıldızlar göğe
her gidenin peşinden bir gül tomurcuklanır
ve toprak her aldığının yerine
dişil bir umut bırakır

beklerken kuşları
doğurgan sis bulutlarını inletir gece
yaraya dokunan bir çiğdeyi keser hüzün
çatlar tohum

gizleri
besleyen geceleri azimli sabahlar doğurur
kuşları beklerken oturur ağlarım geçmişi
sancır kalbimde upuzun bir gözyaşı

3112202517:35