Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
.hımm...bu fırın olayı çetrefilli valla...ne desem ki...tebrikler....
....kimimiz beyaz
....kimimiz siyah
....kimimiz kıvamında
hepimiz aynı maya..
Sevgili Memed,kutlarım.
:)) yanacağız abi haklısın.güzel:)) ama şu da var,herkese yetecek kadar kazan veya neyse fırın var mı bilmiyorum..beni manzaralı bi fırına koysunlar,hiç olmazsa...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta