Yüreğini kısa tut
Bulanmasın kederine göğsümün
O ki yatağında durmayan bir akarsudur
Kirli ellerin ayakların kol gezdiği
Bir yaşamın hiçliğinde boğulmuş
Güzelliklerine ayak diretmiş
O değil midir ki gizini kaybetmiş aydınlığın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta