Bu çiçekler ki Senin husnü cemâlinin tecellîsi olarak,
Hep Seni anar, anlatır, Aşk-ı İlâhîyi arayan gözlere,
Sende coşmuş, Sana koşmuş, bir batıp, bin doğarak,
Sana âşık, Sana muştâk, Sana hasret gönüllere.
Renkten renge, hâlden hâle, semazenler gibi raksederek.
Bir temâşâyı rahmet, bir vuslat-ı ilâhî sâlikleriyle el ele
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta