..............öpüyorum seni yalnızlığından....yüreğinde kurutulmuş çiçekler var yalnız kimsesiz hayat romanının sayfaları arasında....bir dua gibi seveceksin kadını....unutmayacaksın kadının yaratandaki adını...insan yalnızlığı anladığı zaman aşkı da anlıyor.....yarı siyah yarı beyaz akşamlarda kadehlerde ağlayan gözlerim... sana varıyor ruhumda ki kalabalık yangın....ısıtmıyor ellerimi hiçbir şey....bir duadır kadın yaratılış adına...kirletmeyeceksin aşkı yalancı yabancı dudaklarda.....dökülse de tüm çiçeklerin...yara bere içinde olsa da ruhun...vermeyeceksin gönlünde ki sırrı yaban yüreklere...acı çekeceksin...ölmek isteyeceksin..ama yaşayacaksın....çünkü aşksız yaşamak ölmekten daha beter.....gözyaşlarınla sulayacaksın yüreğinin çölünü...bir umut gözlerinin rengi bir çiçek yetişir diye....öpüyorum seni yalnızlığından....çiçekler susmasın diye....
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta