ilk gün, soluk gökmavisinin altın çığları
ve gökcisimlerinin sonsuz beyazlığı
çook eskiden açtın büyük taç yapraklarını
toprak için felaketlerin bakiresi ve en ufağı
ince boyunlu kuğularla sarımtırak kuzgun kılıcı,
ve sürgün ruhların bu enfes defne ağacı,
yakut! tıpkı bir meleğin temiz ayak parmaklarıymış
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta