Dünyanın ilk saf, duru şafaklarında,
Çiçekler,
Bembeyazdı,
İlk dökülen kanda, ağladı beyaz gül, kırmızı oldu,
İlk insanın onuru devrildiğinde,
Boynunu büktü,
Nerede zulüm varsa,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




duyarlılığınuıza selam olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta