Bir Sonbahar Aylarıydı Dallardaki Yapraklar Öyle Güzel
Duruyorlardıki Göz Kamaştırıyordu Gözlerime
Hava Serindi Birden Rüzgar Esmeye Başladı Hafiften
O An Bende Ağaçların Altında Yeşilliklerin Arasında Oturuyor
Ve Şiir Yazıyordum Sessizce Yağmur Başlamıştı Hafiften
Tiseliyordu Üzerime Ne Şiiri Yazsam Diye Düşünürken
Aldım Kalemimi Elime Kağıda Mısralarımı Dökmeye Başlıyordum
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta