İçimde bir dinginlik ve sessizlik
beynimde volta atan bir düşünce
yürürken caddede kendi halimde az önce
çiçek satan bir kadına çarptım hafifçe
göz göze geldik bakıştık öylece
gözleri bir dost kahvesi gibi gülümsüyordu
güneş yanığı genç bir yüzü vardı yorgundu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta