Bazen kırılma noktan da açar çiçek.
Zamansız geldiğine inandığın koku,
Sarmalar her bir yanını.
Ummadığın anda yaralarını iyileştirir,
Ve hiç beklemediğin yerden yakalar seni.
Yinede sarılırsın umuda açan çiçektir o.
Korkarsın taç yapraklarını döker diye.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta