Omzumda dünyaları taşırken çıkıyorum
Yolu dar, yokuşu bol yollardan ağır ağır
Kâh arkamdan seyreden bir nefes duyuyorum
Gözüm kör, ayak topal, kulaklarımsa sağır
Sırtımdan süzülüyor ince ecel terleri
Her nefesi son nefes zannedip yaşıyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta