Yine ağlamaklı bir geceyle baş başa demleniyorum
Yırtılıp atılan o günlük yapraklarındaki gibi
Gözyaşlarıyla yumuşamış satırlar arasında
Ve kendi nabzını yoklayabildiğim bir odada;
Her bir damlada ürperen tüylere bakarken
Ardından gelir diye serpilen kovalarca suyu hatırlıyorum
Yazıklar olduruyorum kendi ruhuma
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta