Beklenilmeyen sabahın yalnız güneşi en tepede
Rüzgarla savrulan mektuplar tam da yerinde
Sadece sen yoksun evinde
Gitmişsin, uzak bir diyarın bahçesine
Soluklandıkça hatırlıyorsun, anılar hâlâ polenlerde
Dokundukça hissediyorsun, kırgınlıklar hâlâ köklerde
Gözlerini kapatınca görüyorsun, benim simam hâlâ çiçeğimle
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta