Sivas’ın zemheri soğuğunda
Kapı koluna elim yapıştığında
Sen varsın diye
İçeri girdiğimde
……
Kuzinede patlattığın
Soğanın cücüğü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sivas'ı görmedim ama tanıttınız.Şiirin sonu da sürpriz oldu.Tebrik ederim.
Başarılarınızın devamını diliyorum
Gülünç bir Sivas şiiri ,desem..(Belki de Sivas'karıştırma) derler Sivaslılar. Hoş bir şiir..Teşekkür ederim. (ERCEY)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta