Sabahtı,
Mevsimlerden sonbahardı...
Bir çocuk geliyordu ufuktan, ufaktan;
Kafasında dört köşeli kürkü,
Gözlerinde çekilmiş acıların hüznü vardı.
Belki de haykırıyordu umutlarını,
Yarıyordu yağmurun sesini,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta