Bakma öyle mahsun öyle hüzünlü
İçimi yakıyor,bu sessizliğin
Karanlığın içinden yükselir misali
Yakma öyle derinden,öyle acılı...
Dinmez ki öfkesi yaralı kalbin
Senide yakıp yıkar duyduğun öfke
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta