Gerçekler isterken yalanı buldum,
Varlığı çekerken talanı buldum,
Dost bildim Azrail olanı buldum,
Kader mi bu yazı cezamı bilmem.
Doğrular beklerken yanlışa vardım,
Yükseğe bakarken eğninde durdum,
Gülü sever, iken dikeni sardım,
Kısmet mi bu yazı ezamı bilmem.
Sevdalar dilerken ayrılık yazdım,
Bahçeler gezerken bağları bozdum,
Zamanı yaşarken yolumdan azdım,
Gerçek mi bu yazı rüyamı bilmem.
Denizde yüzerken gölde boğuldum,
Yüce bir dağ iken tozdum savruldum,
Düşmanı beklerken dosttan vuruldum,
Kanber’e bu yazı revamı bilmem.
Kanber GÜRBÜZDAL
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta