Bütün kırlangıçlar göçüp gitti
Yine bir başıma kaldım gönül dağıma
Ne bir dalım kaldı baharda yeşerecek
Ne kimsem var beklediğim ansızın çıkıp gelecek
Bu ne aşktır ne cefadır
Ne zülümdür ne sevdadır
Doğarken alnıma yazılan
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
kalemine sağlık. ikilem yaşarız zaman zaman. iyi örnekti
İlyas abi şiirin tamamı yokuş çıkarken, son mısra yokuşu iniyor... :) hehehe
selametle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta