“—ne yapayım Nermin kendimi kayalıklardan aşağı mı atayım? ”
Ölümü bir gece gizlice terk ettim gizin koynuna. Bavuluma topladığım elbiselerim en güzelleri ve en yenileriydi. Geri dönüş biletim en başından iptaldi.
Şairi olmayan şehrin kalelerine şiirler hapsettim. Sur dipleri tekmeledi geçmişimi. Geleceğimi aşağılık bir yazgının elinde kendi ellerimle heder ettim. Ben… Şairdim…
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




kayalardan aşağı at kendini
sığırçık kuşu
yüreğin çocuk yüreği
'Sesimi duyma, görme yüzümü. Ben artık mutsuz bir şairim.'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta