“—ne yapayım Nermin kendimi kayalıklardan aşağı mı atayım? ”
Ölümü bir gece gizlice terk ettim gizin koynuna. Bavuluma topladığım elbiselerim en güzelleri ve en yenileriydi. Geri dönüş biletim en başından iptaldi.
Şairi olmayan şehrin kalelerine şiirler hapsettim. Sur dipleri tekmeledi geçmişimi. Geleceğimi aşağılık bir yazgının elinde kendi ellerimle heder ettim. Ben… Şairdim…
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




kayalardan aşağı at kendini
sığırçık kuşu
yüreğin çocuk yüreği
'Sesimi duyma, görme yüzümü. Ben artık mutsuz bir şairim.'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta