Vurdum kendimi yalnızlıklara
Karanlığa attım benliğimi
Dipsiz kuyulara herşeyimi
Mutluyum belki inanmazsın
Kimse yok karışan bu yalnız hayatıma
Belki perişanım
Belki hastayım sersefilim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ayrılık cezasıyla karanlıklara
Bir hücreye attım kendimi
Kilitledim yüreğimi sevmelere
Çünkü o azmettirdi beni
Kutlarım dostum..Duygular mükemmel..Sevgi ve selamlar.
Yalnızlıkla başbaşayım sonuçta
Ve mutluyuz biz onunla
Her anımızda
ilk yorumum dan sonra burada sonunda hayat yeniden başlamış demekki umut her şeydir kalemine sağlık devamı dileklerimle
Yüreğine sağlık.Tebrikler. Evren DALGIÇ
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta