Omuzlarımda bir yük sessizce yürüyorum
Vakit geldi ve şuan gidiyorum
Hâlâ bulunduğun hayata yaşamak mı diyorsun?
Senide üzerler bekle ceylanım
Sonra kıracaklar kanadını, insanlara sığınmak yerine ağaçlara sığınacaksın kim bilir.
Yüreğimin nemli duvarları ile baş başa kaldım
Renkli penceremden hayata farklı bakardım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ceylanım özeldir şiir ve edebiyat için ...
Tebriklerimi sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta