Yağmurlu bir kış gecesinde
Sokak lambasının altındaki
Su birikintisinden su içen ceylanın gözlerinde gördüm seni
Yer döşeğine uzanan masumluğundu bendeki
Kızgınlığım, öfkem birden bitiverdi
Bana doğru çırpınan kanatlarını gördüm rengarenk
Güvendim, büyüdüm seninle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta