Bir öykü doğadan, hazin ve gerçek,
Şükredelim ki buluyoruz, bir yudum su içecek!
Bir zamanlar bilinirdi, çayır ve derenin ünü,
Anlatayım, Kuşdili çayırı ve derenin dününü, gününü.
Kuşların ötüşünden almıştı, çayır adını,
Piyasa yapardı orada, erkeği, kadını.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta