İşte dünya kuruldu,
Korunması unutuldu.
Çevre yok oldu,
İnsanlık kahroldu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Doğayı yok eden insan canlısı prenses... İnsanın, hırslarından soyunup hem kendisi hem gelecek için koruması gerekiyor doğayı. Aksi takdirde doğa intikamını alacak ve zaten almaya da başladı...Yüreciğine sağlık emi. Öpüyorum yanaklarından.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta