1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
En güzel yerinde İstanbul'un
Dayamışım sırtımı bir ceviz ağacına
Bir kargalar tanır beni
Bir de sokak kedileri
Es bre! deli rüzgar!
Hışırdasın cevizin yaprağı
Döl alsın tüm çiçekler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta