Irmak kenarlarında oyunlar oynardık
Ateşler yakardık,köz köz
Sütlü mısırlar yerdik süt süt
Arabalar yapardık küçücük kabaklar çalarak
Sonra çimerdik cevizdere deresinde
Hayvanlar otlardık çayırlarında
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Cevizderesi ,çocukluğumun güzel anıları,vucudumda kırmızı benler oluşturan tahtakuruları..Bir şiirimde ben de anlatmıştım eski anıları,yokolmuşlukları.Yanlış hatırlamıyorsam Kağıttan gemilet veya hayal yüklü gemilerdi.Sonu şöyle bitiyordu.'Dere kurumuş,çoktan batmıştı hayal yüklü kağıttan gemilerim' veya buna benzer bir şey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta