Paylaşamadığımız bir karanlığımız vardı bizim...
İçinde güneş doğurup da katamadık bir türlü günümüze
Aydınlatır diye ürktüğümüz günahlarımız belki de
Hain hain gülümsedi hep gerimizde
O gülücükler;
Hani milyonlarca meleğin yüzünde raksettiği anın kalıntısı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
