Seni her zaman sevdim
Bazen inkârla sevdim bazen ikrarla sevdim
Gençtim yaşlandım öyle tekrar tekrar sevdim
Sen benim sol göğsümdeki benimsin
Seni sevdim
Evimizin balkonu
İpi çözülmüş sandal gibi
Ayrılıp gidiyor bu yaz geceleri
Ayın elleri
Gelip çözüyor bazı düğümleri
Bilemezdim böyle bilemezdim
Bir gün evdeyim dediğinde
Her şeyin dokunaklı geleceğini
Geçenlerde bir arkadaş demişti
İnsan yaşadığı kadınla ölmeli
Bir önceki hali
Bence güzeldi, değiştirme
Etkiyi sınamak, yakın yürekte
Senin şiirlerinin
Tatlı bir karanlığı var
Ne diyecektim, biliyor musunuz? Olsaydınız yanımda
Açık mavi rimelli yapraklar, buralara yeni gelmiş rüzgârın
Ağzını aradı dün. Ve gözledi onu ta korunun patikalarında
Doğduğu günkü yalnızlığıyla yürüyordu bir çocuk önüm sıra
Yazıp çizdiğim bir şiirden bıkıyordum ağaçlar boyunca
Sütle kefenliyoruz en güzel ölüleri, kefenliyoruz sütle
Yıkanmış, büyük havlularla kurulanmışlar yola çıkmadan önce
Neydi bir o yana bir bu yana bizde o gerilimin nedeni
Huzursuz balkon demirleri, dönüp duran sağa sola geceleri
Duvar çatlaklarından anlaşılan bir iç kanama gündüzleri
Bir bebeğin
Yeni çıkan dişine derim
O dişin o görünüşüne derim
Ona mor ona mavi, ona gül rengi süt versin
Ona ilk o ağızdan çıkacak kelimeler öğretsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!