Gece, kendi karanlığından ürken,
küçük bir bebek gibi,
altındaki yeryüzünü ıslatmakta.
Ve ben ıslaklığı umursamaksızın,
adım atmaktayım bir başka boyuta.
Boyut aşmaya çalışan bedenime dönük,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta