Şu yüce dağ başında bir taş, bir çiçek olsam,
Ana şefkati gibi sıcak bir güneşle sarıp sarmalar mıydın beni?
Yahut bir kaldırım taşı olsam yürüdüğün yollarda,
Basıp geçer miydin üzerimden?
Dönebilir miydik aşkın şafağından sabahın ilk ışıklarıyla?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta