Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Her zaman biri konuşur bizimle, kendimizi kaybettiğimizde..İyiki yazmıssın yoksa uyanmazdım, kendime..Yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta