Telefonlar sessizce çalıyor...
Bir bebek ağlaması gibi inliyor,
İki hat arasında kalan aşk.
Sessizliğe çırpınıyor kuşlar...
Ölümse bu cevapsızlığın öyküsü,
Deniz içtim, bir yudumda
Toprak kaldı tatmadığım...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta