Mahzun sabahların
Çilekeş sokaklarında dünyaya geldik
Kimse sormamıştı bize yaşamayı
İlk adımımızı atacağımız sokaklarda
Uyuyorduk hep biri uyandırana kadar
Ve bilmiyorduk sevildiğimizi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




hatatın gerçeklerini çok güzel aktarmışsınız.Evet neden hep bizim hakkımızda karar verilir? ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta